ناتابیده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ناتابیده . [ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) نتابیده . که تاب داده و تابیده نیست . مقابل تابیده . رجوع به تابیده شود.