ناجد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناجد. [ ج ِ ] (ع ص ) اسم فاعل از نجد. ◄ غالب . ◄ یاری دهنده . ◄ واضح کننده . روشن کننده . (اقرب الموارد) (المنجد). ج، نواجد. ◄ کندخاطر. نادان . کم هوش . (ناظم الاطباء). ◄ آن که در زبان وی لکنت باشد. (ناظم الاطباء). ج، نواجد. اما ناجد به این معنی در کتب دسترس ما دیده نشد.