ناجی مشهدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناجی مشهدی . [ی ِ م َ هََ ] (اِخ ) از شاعران ایرانی مقیم هند است . وی بروزگار جوانی بدکن رفت و سی سال در آنجا بسر برد. «و از آنجا به دارالخلافه ٔ شاه جهان روآورد و نواب برهان الملک سید سعادت خان بهادر به کمال قدردانی مسکنی و وجه معاشی برایش معین فرمود بعد چندی به نیت حضورخدمت نواب در شهر اود، از دهلی برآمده در اکبرآباد به صوب دار بقا رحلت نمود» . این ابیات ازو در تذکره ٔ صبح گلشن نقل شده است : آتشکده در سراغ ما می سوزد پروانه ز رشک داغ ما می سوزد شمع دل ماست روشن از مهر علی تا صبح ابد چراغ ما می سوزد.