ناحران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناحران . [ ح ِ ] (ع اِ) و ناحرتان، دو رگ است در زنخ و دو رگ سینه ٔ اسب، یا دو استخوان در پهلوی سینه ٔ اسب که آن را واهنتان نیز خوانند و دو ترقوه که چنبر گردن باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). و ناحرتان، بصیغه ٔ تثنیه نام دو رگ در زنخ و یا در سینه ٔ اسب و دو استخوان چنبر گردن . (ناظم الاطباء). عرقان فی النحر. (المنجد).