ناخدای ترس

ناخدای ترس . [ خ ُ ت َ ] (ص مرکب ) ناخداترس . کسی که از خدا نمی ترسد. رجوع به ناخداترس شود : ای ناخدای ترس مشو آینه پرست رنج دلم مخواه و منه دل بر آینه . خاقانی . گفتا مترس از این گره ناخدای ترس کاینک خدای کعبه بر ایشان کمان کشید. نظامی .