ناذر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ذ) [ ع. ] (ص فا.)<BR>۱- نذرکننده.<BR>۲- ترساننده، بیم دهنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ذ) [ ع. ] (ص فا.) ۱- نذرکننده. ۲- ترساننده، بیم دهنده.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
ناذر. [ ذِ ] (ع ص ) نذرکننده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). آنکه نذری منعقد کرده است . ◄ فلان ناذر الی بعینه ؛ اذا شد النظر الیه و اخرج عینه . (المنجد). چون تیز و به خیره در او نگرد. اسم فاعل است از نذر. رجوع به نذر شود.
ناذر. [ ذِ ] (اِخ ) از نامهای مکه است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).