نارالطرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارالطرد. [ رُطْ طَ ] (ع اِ مرکب ) آتشی بوده است که اعراب پس از عزیمت کسی که از او نفرت داشتند و بازگشت او را نمیخواستند می افروختند. رجوع به بلوغ الارب ج ٢ ص ١٦٣ و صبح الاعشی ج ١ ص ٤٠٩ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارالطرد. [ رُطْ طَ ] (ع اِ مرکب ) آتشی بوده است که اعراب پس از عزیمت کسی که از او نفرت داشتند و بازگشت او را نمیخواستند می افروختند. رجوع به بلوغ الارب ج ٢ ص ١٦٣ و صبح الاعشی ج ١ ص ٤٠٩ شود.