نارون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارون . (اِخ ) دهی است از دهستان گوشه بخش خاش شهرستان زاهدان . در ٤٨هزارگزی شمال خاش و ٢هزارگزی مشرق جاده شوسه ٔزاهدان به خاش در منطقه ای کوهستانی واقع. هوایش معتدل متمایل به گرمی است و ٢٠٠ تن سکنه دارد و فارسی را به لهجه ٔ بلوچی تکلم می کنند. آبش از قنات و محصولش غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨ ص ٤٠٦).
نارون . [ وُ ] (اِ مرکب ) ناربن . درخت انار. (ناظم الاطباء). درخت انار. (برهان قاطع). نارون بضم واو مبدل ناربن است که درخت انار باشد. (غیاث اللغات ) (از بهار عجم ).
نارون . [ وَ ] (اِخ ) نام بیشه ای در مازندران نزدیک بیشه ٔ تهمیشه . (ناظم الاطباء). نام بیشه ای در دارالمرز نزدیک به بیشه ٔ تهمیشه مشهور به بیشه ٔ نارون . (برهان قاطع) : منوچهر با قارن رزم زن برون آمد از بیشه ٔ نارون . فردوسی .