نارکتین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارکتین . [ ک ُ ] (فرانسوی، اِ) یکی از آلکالوئیدهای تریاک است . تریاک در حدود ٦ درصد نارکتین دارداین آلکالوئید در آب نامحلول است و در الکل حل می شود. سمیت آن از تمام آلکالوئیدهای تریاک کمتر است و اثر آرام کننده ٔ درد و خواب آور ندارد ولی در انواع نزف الدم رحمی - جز در مواردی که نزف الدم مقدمه ٔ سقط باشد - آثار نیکوئی دارد. بعلاوه این دارو در مواردی که خون قاعدگی بیش از اندازه ٔ طبیعی باشد آثار جالب توجهی می دهد. (از درمان شناسی دکتر غربی ج ١ ص ٩٧ و ٩٨).