ناریوران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناریوران . [ وَ ] (اِخ ) دهی است از بخش بندپی شهرستان بابل و در ٢٤هزارگزی جنوب بابل، در دشت معتدل هوائی واقع است . هوایش مرطوب و مالاریائی است، ٨٠ تن سکنه دارد. آب آنجا از سجارود و چشمه ٔپولک و محصولش برنج و غلات و شغل مردمش زراعت است . نصف سکنه ٔ آنجا تابستان را به ییلاق ورزنه می روند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣ ص ٢٩٩).