ناز و نیاز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناز و نیاز. [ زُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) شیوه های عشق و حسن و حرکات و سکناتی که از طرفین سر زند. (آنندراج ) (بهار عجم ). ◄ ناز و نعمت . نعمت و فراوانی : چنین گفت با دختر سرفراز که ای پروریده به ناز و نیاز. فردوسی .