نازپرور

نازپرور. [ پ َ وَ ] (نف مرکب ) پرورنده ٔناز. (از آنندراج ). ◄ (ن مف مرکب ) پرورده شده از ناز. نازپرورد. (از آنندراج ). نازپرورد. نازپرورده . آنکه به ملاطفت و ناز و نعمت پرورش یافته باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به نازپرورد شود : بخاک پای تو ای سرو نازپرورمن که روز واقعه پا وامگیر از سر من . حافظ. ◄ کودک زیان کار. (ناظم الاطباء).