نازک مزاجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نازک مزاجی . [ زُ م ِ ] (حامص مرکب ) ملایم طبعی . نرم خوئی . ◄ رقت قلب . زودرنجی . حساسیت : اگر دانستمی نازک مزاجیهای طبعش را درون سینه پای آه را زنجیر می کردم . ؟ (از آنندراج ). بس که از نازک مزاجی بی دماغم کرده اند می برد از خویش موج چین پیشانی مرا. جودت هندی .