نازیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نازیة. [ زی ی َ ](اِخ ) تلفظ عربی نازیسم است . رجوع به نازیسم شود.
نازیة. [ ی َ ] (ع اِ) تیزی . (منتهی الارب ). حدت . تیزی و تندی . (المنجد). یقال : بقلبه نازیة؛ در دل او حدت و نشاطی است . (اقرب الموارد). ◄ سرد. (منتهی الارب ). ◄ خطا در قول یا فعل بسبب خشم . بادرة. (اقرب الموارد). ◄ کاسه ٔ پهن دورتک . (منتهی الارب ). القصعة القریبة القعر. (المنجد) (اقرب الموارد). ◄ (ص ) اکمة نازیة؛ پشته ای که از آنچه پیرامون آن است بلندتر بود. (از اقرب الموارد) (از المنجد).
نازیة. [ی َ ] (اِخ ) چشمه ای است نزدیک صفرا. (منتهی الارب ).