نازیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نازیل . (اِخ ) یکی از دهستانهای کوچک بخش خاش شهرستان زاهدان است . در شمال غربی خاش واقع و محدود است از طرف شمال به دهستان حومه ٔ زاهدان و از مشرق به دهستان کوشه و از جنوب به دهستان اسگل آباد و از باختر به دهستان نصرت آباد. منطقه ای است جلگه دارای تپه های خاکی . هوایش معتدل گرم است . آب مشروب دهستان از قنوات و چشمه تأمین می شود. محصول عمده اش غلات و لبنیات و پنبه است و اهالی به زراعت و گله داری اشتغال دارند. این دهستان از ١٥ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده است و جمعیت آن در حدود ٢٥٠٠ نفر است . اهالی آنجا فارسی را به لهجه ٔ بلوچی تکلم می کنند. جاده ٔ شوسه ٔ خاش به زاهدان از مرکز این دهستان می گذرد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨ ص ٤٠٧).
نازیل . (اِخ ) ده مرکزی دهستان نازیل بخش خاش شهرستان زاهدان است . در ٧٢هزارگزی شمال غربی خاش بر کنار جاده ٔ شوسه ٔ زاهدان به خاش در ناحیه ای کوهستانی واقع است، هوایش گرم معتدل و مالاریاخیز است، ١٥٠ تن سکنه دارد. اهالی فارسی را به لهجه ٔ بلوچی تکلم می کنند. آبش از قنات و محصولش غلات و لبنیات و پنبه و شغل اهالی زراعت و گله داری است . ساکنین این ده از طایفه ٔ ریگی هستند. راه شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨ ص ٤٠٧).