ناسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناسی . (ع ص ) فراموش کننده . (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (غیاث اللغات ). فراموشکار. که فراموش می کند. که نسیان دارد. ◄ آنکه در قوم شمارش نکنند و بسیار فراموش کند. نسی . (از منتهی الارب ). ◄ آنکه درنگی می کنند و اهمال می کند در حج خانه ٔ خدا. (ناظم الاطباء).
ناسی . (اِخ ) لقب قلمس است چون ماهها را فراموش می کرد . (از الانساب سمعانی ).
ناسی ٔ. [ س ِءْ ] (ع ص ) اسم فاعل است از نساء. (معجم متن اللغة). رجوع به نساء شود. ◄ فربه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). فربه از انسان و حیوان . (اقرب الموارد) (المنجد). مقابل لاغر و نحیف . ج، نَسَاءَة.