ناشتاشکن

ناشتاشکن . [ ش ِ ش ِ ک َ ] (اِ مرکب ) چاشت . چیز اندکی که در بامداد خورند. (ناظم الاطباء). ناشتائی . صبحانه . وِکاث . سُلف . دهن گیر. لقمةالصباح : سینه از داغ ناشتاشکن است چاک تا روزی گریبان است . درویش واله هروی (از آنندراج ).