ناشخود

ناشخود. [ ش َ ] (ن مف مرکب ) بی خارش . بی خراش . بی نقصان . بی ضرر. (ناظم الاطباء). ناخراشیده . شخوده ناشده . سالم . ناشخوده . ناکاویده : مسیحی بشهر اندرون هرکه بود نماندند رخسارگان ناشخود. فردوسی . رجوع به ناشخوده شود. ◄ کسی که به مرض دریا گرفتار نشود و از انقلاب دریا آزرده و رنجور نگردد. (ناظم الاطباء) : پر آشوب دریا بدان گونه بود کزو کس نرستی به دل ناشخود. فردوسی .