ناشریون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناشریون . [ ش ِری یو ] (اِخ ) خاندان و احفاد ناشربن تیم بن سملقة را ناشریون گویند و این خاندان در زبید یمن به فضل وفقه معروفند. از مشاهیر این خاندانند: ١- قاضی موفق الدین علی بن محمدبن ابی بکر الناشری، شاعر الاشراف، که به سال ٧٣٩ هَ . ق . در تعز وفات کرد. ٢- نواده ٔ او الشهاب احمدبن ابی بکربن علی که ریاست العلم در زبید بدو منتهی شد. ٣- و همچنین برادر او علی بن ابی بکر که حکمران زبید بود. ٤- و پدر این دو قاضی ابوبکر که فقه را از پدر خود آموخت و به سال ٧٧٢ در تعز درگذشت .٥- و ازین خاندانست قاضی ابوالفتوح عبداﷲبن محمدبن عبداﷲبن عمر الناشری که به سال ٨١٤ قاضی مهجم بود و در همانجا وفات یافت و او را چهار برادر بود که همه در مهجم و کدراء به کار خطابه و تدریس مشغول بودند. ٦- و هم ازین خاندان است فقیه پرهیزگار ابراهیم الناشری که در کدراء به سال ٨١٧ درگذشت . ٧- و علی بن محمدبن اسماعیل الناشری، شاعر و فقیه، متوفی به سال ٨١٢ در حرض . ٨- و امام محمدبن عبداﷲبن عمر الناشری . ٩- وعثمان بن عمربن ابی بکر الناشری، مکنی به ابوبکر که کتابی به نام «البستان الزاهر فی طبقات علماء بنی ناشر» تألیف کرده است . (از الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٨ ص ٣٠٧).