ناصح

اللّهِ تَوْبَةً نَّصُوحاً به عسل خالص «ناصح» از مادّه «نُصْح» گفته مى شود، و از آنجا که خیرخواهى واقعى باید توأم با محکم کارى باشد، واژه «نصح» گاه به این معنا نیز آمده است، به همین جهت، به خیاط «ناصح» گفته مى شود، و این هر دو معنا یعنى «خالص بودن» و «محکم بودن» در توبه «نصوح» باید جمع باشد.(9)