ناف آسمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناف آسمان . [ ف ِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از قطب فلک . (آنندراج ). وسطالسماء. وسط آسمان . میان آسمان : سپهر گفت بهل مدح روزگار بگو که آفتاب سوی ناف آسمان آمد. عرفی (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناف آسمان . [ ف ِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از قطب فلک . (آنندراج ). وسطالسماء. وسط آسمان . میان آسمان : سپهر گفت بهل مدح روزگار بگو که آفتاب سوی ناف آسمان آمد. عرفی (از آنندراج ).