ناف خاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناف خاک . [ ف ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) شکم خاک . دل خاک . قعر زمین . بطن زمین . درون زمین . دل زمین : زری کآدمی را کند بیمناک چه در صلب آتش چه در ناف خاک . ◄ (اِخ ) کنایه از مکه . ناف ارض . رجوع به ناف ارض شود.