نافرخی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نافرخی . [ ف َرْ رُ ] (حامص مرکب ) فرخی نداشتن . نامبارکی . نامیمونی . نحوست . شومی . مقابل فرخی : که این اختران گرچه فرخ پی اند ز نافرخی نیز خالی نیند. نظامی . تا شاهباز بیضه ٔ شاهی گرفته مرگ نافرخی به فر همای اندرآمده . خاقانی . ◄ بدبختی . شوربختی : بیانی که باشد به حجت قوی زنافرخی باشد ار نشنوی . نظامی .