نافرمانی کردن

نافرمانی کردن . [ ف َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) اطاعت نکردن . (ناظم الاطباء). سرکشی . سرپیچی . گردنکشی . طغیان . فرمان نبردن . تمرد : اگر مقدمان نافرمانی نکردندی همه ترکستان را بدین لشکر بتوانستمی گرفت . (تاریخ بیهقی ). و آن فرشتگان که از زبانه ٔ آتش آفریده شده بودند بر روی زمین نافرمانیها می کردند و خونها می ریختند. (قصص الانبیاء ص ١٧). عزرائیل گفت ای زمین تو مرا به آن کسی سوگند می دهی که مرا فرستاده است من خود نافرمانی نمی کنم . (قصص الانبیاء ص ٩). بر وی حسد بردند و پیش کسری گفتند که او نافرمانی می کند. (قصص الانبیاء ص ٢٢٥). اول آنک نافرمانی کردند و عاملان مأمون را فرمان نمی بردند. (تاریخ قم ص ١٦٣). اوامر او را نافرمانی می کردند تا او را معزول کردند. (تاریخ قم ص ١٠٢). قدم از جای برنگرفت و نافرمانی کرد. (تاریخ قم ص ٢٢٨). ◄ معصیت . (ترجمان القرآن ). عصیان . (ترجمان القرآن ) (دهار) : بار خدایا به تو گرویدیم دیگر نافرمانی نمی کنیم . (قصص الانبیاء ص ١٣٦). و شکی به دل درآرد که چرا نافرمانی کردم . (مجالس سعدی ).