نافریدن

نافریدن . [ ف َ دَ ] (مص منفی ) مخفف نیافریدن . مقابل آفریدن : نافرید ایزد ز خوبان جهان چون تو کسی دلربا و دلفریب و دلنواز و دلستان . منوچهری . طبل را کی سود دارد ولوله چون به اول نافریدندش دوال . انوری . شیر بی دم و سر و اشکم که دید این چنین شیری خدا هم نافرید. مولوی .