نافوخ

نافوخ . (ع اِ) به لغت اهل بغداد بیخ سوسن صحرائی است و زنان به جهت فربهی به کار برند. (برهان قاطع) (آنندراج ). نافوخ در بغداد ریشه ٔ گلایل را گویند. «ابن البیطار»: اصله یسمی النافوخ بالنون ببغداد و تستعمله النساء کثیرا ببغداد للسمن و فی غمر الوجه لتحسین اللون و هو عندهم کثیر یباع منه المن یابساً بثلثة دراهم . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). اصل السوس . (ناظم الاطباء).