ناقدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناقدی . [ ق ِ ] (ص نسبی ) منسوب است به ناقد که صیرفی باشد. (سمعانی ).
ناقدی . [ ق ِ ] (اِخ ) اسماعیل بن عبدالوهاب ناقدی، مکنی به ابوابراهیم . از راویان حدیث است و در قرن چهارم هجری میزیسته . (از الانساب سمعانی ).
ناقدی . [ ق ِ ] (حامص ) عمل ناقد. رجوع به ناقد شود.