ناقض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناقض . [ ق ِ ](ع ص ) شکننده . (آنندراج ). آنکه به زور و قوت میشکند. ◄ آنکه می شکند عهد و پیمان را. (ناظم الاطباء). ◄ بازکننده ٔ تاب رسن و جز آن . (آنندراج ). آنکه بازمی کند تاب ریسمان و جز آن را. (ناظم الاطباء). اسم فاعل است از نقض . رجوع به نقض شود.