نامزدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامزدی . [ زَ ] (حامص مرکب ) نامزد بودن . - جشن نامزدی ؛ مراسمی که نامزد شدن پسر و دختر جوان را برپا کنند. آئینی که پیش از ترتیب مجلس عقد برپای دارند و در آن زن و شوهر آینده حلقه ٔ مخصوص نامزدی را به انگشت یکدیگر کنند و خود را به همسری یکدیگر مخصوص و نامزد گردانند.