ناموس ده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناموس ده . [ دِ ] (اِخ ) از دهات دهستان اهلمرستاق بخش مرکزی شهرستان آمل است، در ٦ هزارگزی شمال غربی آمل بر کنار جاده ٔ آمل به محمودآباد. در دشت معتدل مرطوب واقع است و ٨٠ تن سکنه دارد. اهالی آنجا فارسی را به لهجه ٔ مازندرانی تکلم میکنند. آبش از چشمه ٔ بولید و رودخانه ٔ هراز تأمین میشود. محصولش برنج و حبوبات و شغل مردمش زراعت است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣). ورجوع به سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد ص ١٥١ شود.