نامی سبزواری

نامی سبزواری . [ ی ِ س َ ] (اِخ ) در قرن نهم میزیسته است و تفنن را شعری میگفته . امیر علیشیر نوائی وی را چنین توصیف کرده است : در صنعت خط و انشا بی مثل و نظیر است و جوانی صافی دل و روشن ضمیر ولیکن بسی خودپسند است و به قید خودپسندی دربند. او راست : لافد زخطت نافه زهی بی سروپائی غماز سیه باطن مادربخطائی . رجوع به مجالس النفائس ص ٩٨ و ٢٧٥ و تذکره ٔ حسینی ص ٣٥٢ و شمع انجمن ص ٤٦٠ شود.