نامیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامیدن . [ دَ ] (مص ) (از: نام + یدن، پسوند مصدری ) پهلوی : نامینیتن (نام گذاشتن ). (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). نام گذاشتن . (فرهنگ نظام ). اسم گذاشتن . (ناظم الاطباء). تسمیه . نام نهادن . موسوم کردن . نام دادن . ◄ کسی را به نام خواندن . احضار کردن . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). طلب کردن .خواندن .بانگ زدن . آواز کردن . نام بر زبان آوردن . (ناظم الاطباء). اسم بردن . خواندن . ◄ نامزد کردن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ یاد دادن . (ناظم الاطباء). ◄ ترجمه . (یادداشت مؤلف ).