نامیوند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامیوند. [ می وَ ] (اِخ ) از دهات ماهیدشت پائین بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان است، در ١٥ هزارگزی شمال غربی رباط ماهیدشت و یک هزارگزی کنگربان، کنار راه فرعی قلعه ٔ داراب خان . در دشت سردسیری واقع است و ٢٨٠ تن سکنه دارد. آبش از چاه تأمین میشود. محصولش غلات دیم و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . این ده در دو قسمت نزدیک به هم به نام نامیوند سفلی و نامیوند وسطی قرار دارد. سکنه ٔ نامیوند سفلی ٢٤٠ نفر است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).