نان تهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نان تهی . [ ن ِ ت ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نان بی نانخورش . (ناظم الاطباء). نان خالی . نان پتی : کوفته در سفره ٔ ما گو مباش کوفته را نان تهی کوفته ست . سعدی . روده ٔ تنگ به یک نان تهی پر گردد نعمت روی زمین پر نکند دیده ٔ تنگ . سعدی (گلستان چ یوسفی ص ١٧٥).