نان پرورد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نان پرورد. [ پ َرْ وَ ] (ن مف مرکب ) نان پرورده . نعمت خواره . مورد انفاق و اطعام . - نان پرورد کسی بودن ؛ به نان و نمک او پرورده و بزرگ شدن : چو نان پرورد این بازار باشد حق نان و نمک بسیار باشد. نزاری قهستانی .