ناپیموده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناپیموده . [ پ َ / پ ِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) نامحدود. نامشخص . که پیموده و تحدید نشده است : زمان از دهر به حرکات فلک پیموده است که نام آن روز و شب و ماه و سال و جز آن است و دهر زمان ناپیموده که مر او را آغاز و انجام نیست . (جامعالحکمتین ص ١١٨).