ناکاسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناکاسته . [ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) کاسته نشده . کم نشده . (ناظم الاطباء). مقابل کاسته . رجوع به کاسته شود. - ماه ناکاسته ؛ بدر. ماه تمام . (ناظم الاطباء) : یکی نامه درخواست آراسته فروزان تر از ماه ناکاسته . فردوسی . به شب ماه ناکاسته چون بود؟ چنان بود اگر مه به افزون بود. فردوسی . مجلس خلوت نگر آراسته روشن و خوش چون مه ناکاسته . نظامی .