ناکسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناکسی . [ ک َ ] (حامص مرکب ) بیقدری . خواری . حقارت . ذلت . پستی . (از ناظم الاطباء). کسی نبودن . بی ارزشی . عدم قابلیت . بی ارجی . هیچکسی : تا ز ریاضت به مقامی رسی کت به کسی درکشد این ناکسی . نظامی . هر کس که به بارگاه سامی نرسد از ناکسی و تباه نامی نرسد. سعدی . ◄ رذالت . (از منتهی الارب ). فرومایگی . سفلگی . رذیلة. لئامت . خست . دونی . رذلی . نانجیبی : بر مذهب و بر رأی میزبانی بر خویشتن از ناکسی وبالی . ناصرخسرو. دریده گشت به زوبین ناکسی دل لطف بریده گشت به شمشیر ممسکی سر جود. انوری . ◄ گربزی . حیله گری . احتیال . مکار و محیل و شیطان بودن . شیطنت . ◄ بی آبروئی . رسوائی . ◄ جبن . ترس . ◄ نامردی . عدم رجولیت . ◄ حرص . آز. بخل . طمع. (از ناظم الاطباء).