ناکشته

ناکشته . [ ک ِ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) ناکاشته . کاشته ناشده . نکشته . کشته نشده . بایر. غیرمزروع : که ناکشته باشد به گرد جهان زمین فرومایگان و مهان . فردوسی . به ناکشته اندر نبودی سخن پراکنده شد رسم های کهن . فردوسی . ◄ (ق مرکب ) نکاشته . نکاریده . بدون آنکه بکارد : ناآمده رفتن این چه ساز است ناکشته درودن این چه راز است . نظامی . - امثال : ناکشته میدرود .

ناکشته . [ ک ُ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) کشته ناشده . غیرمقتول . به قتل نارسیده : ناکشته ٔ کشته صفت این حیوان است . منوچهری . منم تنها چنین بر پشته مانده ز ننگ لاغری ناکشته مانده . نظامی . ◄ گچ یا آهک ناکشته ؛ آب نادیده : بگیرند آهک ناکشته سه درمسنگ و... بسرکه بسرشتند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).