ناکل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناکل . [ ک ِ ] (ع ص ) ترسنده ٔ سست و ضعیف دل . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). الضعیف الجبان . (معجم متن اللغة) (از المنجد) (اقرب الموارد). ترسنده . ◄ قاصر در امور. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ضعیف در کارها. ◄ بازایستاده ٔ از سوگند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). (آنندراج ). بازایستنده از سوگند و قول و عهد.