ناکوفته

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ناکوفته . [ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) کوبیده ناشده . ناکوبیده : خرمنی بودی به دشت افراشته مهمل و ناکوفته بگذاشته . مولوی .