ناگاهانیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ناگاهانیدن . [ دَ ] (مص مرکب ) نیاگاهانیدن . خبر ندادن . آگاه نکردن . ناآگاهانیدن . مقابل آگاهانیدن .