ناگویا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناگویا. (ص مرکب ) آنکه گویا نیست . که سخن گفتن نتواند. غیرناطق . مقابل گویا : چو مدحش گفت نتوانی چه گویا و چه ناگویا چو رویش دید نتوانی چه بینا و چه نابینا. فرخی . رجوع به گویا شود.
ناگویا. [ گ ُ ] (اِخ ) از شهرهای صنعتی ژاپن است واقع در قسمت مرکزی جزیره ٔ هنشو. جمعیت آن ١٥٩٢٠٠٠ نفر است .