نای بند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نای بند. [ ب َ ] (اِخ ) از دهات دهستان تمیمی بخش کنگان شهرستان بوشهر است، در ٨٥ هزارگزی جنوب شرقی کنگان و ٥ هزارگزی جاده ٔ شوسه ٔ سابق کنگان به لنگه . در جلگه ٔ گرمسیری در ساحل دریا واقع است و ٢٦١ تن سکنه دارد. آبش از چاه و محصولش غلات، خرما و تنباکو و شغل مردمش زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
نای بند. [ ب َ ](اِخ ) دهی است از دهستان دیهوک بخش مرکزی شهرستان فردوس، در ١٨٠هزارگزی جنوب شرقی طبس، سر راه ماشین رو طبس . در منطقه ٔ کوهستانی گرمسیری واقع است و ٧٣١ تن سکنه دارد. آبش از قنات و محصولش غلات، ذرت و شغل اهالی زراعت است . راه ماشین رو دارد. یک معدن زاج سبز نیز در این ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).