نایبه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نایبه . [ ی ِ ب َ ](ع ص، اِ) تأنیث نایب است . رجوع به نایب و نائبة شود. ◄ سختی . مصیبت . رجوع به نائبة شود.