نایمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نایمان . [ ] (اِخ ) نام یکی از قبایل اتراک است و پادشاهان ایشان را [ قوم نایمان را ] در قدیم الزمان نام کوشلوک خان بودی و معنی کوشلوک پادشاه عظیم و قوی باشد. (جامعالتواریخ ج ١) : قبایل و اقوام مغول و نایمان و تمامت لشکرها. (جهانگشای جوینی ). و دختری از ایشان بخواست و قبیله ٔ نایمان بیشتر ترسا باشند او را دختر الزام کرد تا او نیز بت پرست شد. (جهانگشای جوینی ج ١ ص ٤٨). رجوع به تاریخ جهانگشا ج ٢ ص ٣٤، ١٠٠، ٢٤٧ و حبیب السیر ج ٣ ص ١٠، ٢٥، ٢٧ و ٤٠٩ شود.