نایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نایه . [ ی َ / ی ِ ] (اِ) نی . ◄ لوله . ◄ انبوبه . (ناظم الاطباء).
نایه . [ ی ِ ] (اِخ ) از دهات دهستان حومه ٔبخش مرکزی شهرستان قم است و در ٨ هزارگزی شمال قم و٧ هزارگزی شمال دستجرد، در ناحیه ٔ کوهستانی سردسیری واقع است و ١٤٠٠ تن سکنه دارد. آبش از قنات و محصولش غلات و بادام و گردو و هلو و شغل اهالی زراعت است . راه ماشین رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).