نایژه گشادن

نایژه گشادن . [ ژَ / ژِ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) جاری کردن . روان ساختن . رجوع به نایژه شود : چون طلب شه ره گریزش بربست نایژه بگشاد حوض رنگ رزان را. بوالفرج رونی . تا بر دهن خشک جهان نایژه بگشاد وز بیخ بزد شعله ٔ نار حدثان را. انوری . ابر عدل تو نایژه بگشاد گرد تشویش در جهان بنشست . انوری . تنم ز خون جگر گشته بود مالامال اگر نه نایژه ٔ خون ز دیده بگشادی . کمال اسماعیل .