نبار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نبار. [ ن َب ْ با ] (ع ص ) زبان آور. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). فصیح . (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). فصیح در کلام . (از معجم متن اللغة): رجل نبار بالکلام ؛ ای فصیح . (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ سخت بانگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). سخت بانگ کننده . (ناظم الاطباء). ◄ فریادکننده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). صیاح . (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (المنجد).
نبار. [ ن ِ ] (ع اِ) انبار. ج ِ نِبْر. (المنجد). رجوع به نبر و نیز رجوع به اَنبار (ع اِ) شود.