نبتل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نبتل . [ ن َ ت َ] (ع ص ) سخت درشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). صلب شدید. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة).
نبتل . [ ن َ ت َ ] (اِخ ) کوهی است در دیار طی در نزدیکی اجاء. (از معجم البلدان ).
نبتل . [ ن َ ت َ ] (اِخ ) ابوحازم مدنی، مولی ابن عباس . تابعی است .